Mede mogelijk gemaakt door het Revalidatiefonds.

“De Triaan”, een bijzondere plek voor ADCA-leden (week 24 tot 31 juli 2009)

Vrijdag 24 juli 2009

Vrijdag 24 juli kwamen we allemaal met de pont naar Texel waar we de Triaan vonden. Dit is een gezellige ruimte: drie huizen met een gezamenlijke huiskamer. Vóór het verblijf was een zonnig terras waar we met elkaar kennis maakten onder het genot van een kopje koffie of een thee met een stuk Hoornering in de vorm van Texel wat we gekregen hebben van de beheerder van de Triaan. Hierna werden de kamers ingedeeld en de koffers uitgepakt.Op de kamerdeur bij hing een mooi naambordje en in de slaapkamer stond een roos met een persoonlijke groet. Jannie ging koken, wat ze prima had gedaan, het smaakte heerlijk. Na het eten genoten we van de koffie en de thee. Er werden diverse spelletjes gedaan, geborreld en wat gekletst. De avond ging snel voorbij en een ieder ging naar bed, waarin het goed slapen is na een lange dag.

Zaterdag 25 juli 2009

Waarschijnlijk waren de bedden van prima kwaliteit want ieder bleef langer liggen dan we zelf hadden gedacht. Iets na 9 uur zat toch ieder aan het ontbijt. Daar de tafel nogal groot is, moest Lia heel wat rondjes rennen om ieder zijn of haar brood of broodbeleg door te geven.

Ongeveer om 11 uur gingen we na een discussie of we met de auto of lopend zouden gaan naar het vliegveld. Uiteindelijk gingen we met de auto en drie gasten met de fiets waar een vliegfeest was. Bert Jan en Wim gingen nog even in een wat oud vliegtuig, een Antonov, kijken, de anderen bekeken het vanaf het terras. Hierna zijn we het Luchtvaartmuseum Texel gaan bezichtigen, nadat ieder alles wel gezien had zijn we allemaal in de auto’s gestapt en naar de vuurtoren gereden. Daar hebben we de strandsuppletie bekeken. Naar de vuurtoren konden we helaas niet, omdat het pad te smal was voor rolstoelers. Daarom zijn we nog maar even naar Coxdorp gereden om wat te winkelen en op een terrasje te zitten. Nadat we de fietsers bij het vliegveld hadden afgezet, zijn we huiswaarts gegaan.

Voor Jannie was het weer hard werken in de keuken; de rest ging koffieleuten of tv. kijken. We kregen een heerlijke maaltijd voorgezet en nadat wij verkwikt en aanzienlijk aangedikt waren, werd de tafel afgeruimd en konden we de foto’s van deze dagen gaan bekijken bij een kopje koffie en daarna een spelletje of een wandeling. Dit was weer een heerlijke dag!

Zondag 26 juli 2009

Vandaag begonnen we wat later met het eten omdat de Jan en Jannie veel later terugkwamen met de boodschappen en de smoes dat de winkels zo laat open gingen. Om half tien konden we toch nog eten, onder de maaltijd werd er natuurlijk weer kwartet gespeeld van mag ik van jou de jam dan krijg jij de hagel enz. de sfeer zat er al goed in.

Om elf uur konden we op stap. Na lang overleg is besloten dat we vandaag de zandsculpturen zouden bezoeken. Met drie auto’s gingen we op weg, Lia reed voor en volgens mij maakte ze een omweg, zodat we het hele eiland hebben gezien.

Aan de zandsculpturen was veel werk besteed, we zagen o.a. Paaseiland, Atlantis, Kreta, Jurassic Island, Nova Zembla, Alcatraz en nog veel meer. Vooral de kleine details waren erg bijzonder, wat ook groot nieuws was: we gingen koffie drinken op het terras en kregen nog een stripshow van Harry die zijn bovenlichaam ontblootte op het terras. Nadat ieder de koffie ophad gingen we naar Ecomare. Daar ging ieder zijn eigen gang. We hadden om kwart voor drie afgesproken bij de voederplaats van de zeehonden, die om drie uur gevoerd werden. Dit is altijd een leuke bezienswaardigheid. Het zeeaquarium moest natuurlijk ook nog bekeken worden, en dan een groepsfoto en weer in de auto om naar huis te gaan.

Na een kop koffie op het terras konden we heerlijk eten. Om negen uur gingen we nog een eindje toeren over het eiland en de vissersvloot uitzwaaien die weer de zee opging. Hierna gingen we weer huiswaarts voor een neut, de dag foto’s bekijken en naar bed. Het was een drukke maar heerlijke dag.

Maandag 27 juli 2009

Na een verdiende nachtrust konden we nu op tijd ontbijten, aangezien de boodschappers dit keer geen excuus hadden om (te) laat te zijn. Verkwikt en aanmerkelijk aangedikt vertrokken we naar het Jutters en Maritiem museum in Oudeschild.

Aldaar reserveerde Jan eerst een plekje op de garnalenboot, de TX10. Het was lekker zonnig weer met heel weinig wind. We konden niet om twee uur maar pas om half vijf mee. Na enig overleg besloot Jannie niet mee te gaan, want dan vond ze dat wij te laat ons avondeten zouden krijgen. Hulde voor onze kokkin met zo’n instelling.

Maar eerst laden de chauffeurs ons uit vlak voor het museum. Zodat de meesten niet zo ver hoefden te lopen, want de parkeerplaats is aan de andere kant van de dijk. En een trap loopt wel wat lastig met een rolstoel.

In het museum lazen we eerst de belerende woorden in de traanmolen. Bezochten de VOC- maquette, de wierschuur, de timmerwerkplaats en de andere bezienswaardigheden. Om ongeveer half twee begon het jutterverhaal. Een razend interessant verhaal door een echte jutter. Sterke verhalen, een blik op de samenleving en wijze raad voor het geval je iets mocht vinden. Na het jutterverhaal bleek het om een uur of twee te zijn gaan regenen, waarna wij het restaurantje opzochten. Volgens de buienradar vielen de meeste druppels voordat we met de garnalenkotter mee zouden gaan. Gelukkig had Lia nog wat regenkleding en wat vuilniszakken. Van deze zakken werden met veel vakmanschap door Sophie regenjacks geknipt. Waarna Harrie van de schipper kreeg te horen dat ze een soort condoom aan boord takelden. Hoewel Jan de zon zag doorbreken bij de afvaart bleven er af en toe druppels vallen.

Nadat Lia geprobeerd had of de meeuwen haar vingers lusten, gingen de netten onder deskundige uitleg van schipper Herman uit. Bij het legen van de netten bleken er voor ieder meer dan genoeg garnalen te zijn. Er ging dan ook een flinke vracht mee naar de Triaan. In de Triaan stond een heerlijke rijsttafel voor ons klaar die er na twee uur varen goed in ging.

Toen was de tijd om de garnalen te pellen, nou ja voor de gene die dit konden, want wat is dat een klus. Duwen, draaien, trekken - zo hoort het maar wat een klus. Och, het is maar hoe je je vakantie wil doorbrengen. Garnalen pellen is een vreemde hobby. Laat in de avond waren de meeste garnalen schoon en konden we naar bed, welterusten.

Dinsdag 28 juli 2009

Vandaag een luierdag, dat wil zeggen dat de organisatie niet iets speciaals had georganiseerd. Jan ging Jimmy nadoen om in Oosterend te ontdekken dat de winkel waar hij moest zijn alternatieve openingstijden had en ook nog op dinsdagmiddag gesloten was.

Eén van de voordelen van Texel is dat het heidehaantje er onbekend is, derhalve kleurt de hei al aardig. De paarse gloed was met de fiets nog mooier te zien.

Jannie en Bert en later Sophie gingen kijken of en waar de zee begint en de slufter eindigt. Lia en Wil zaten te Yahtzeeën, waardoor Piet het niet erg vond om het net uitgelopen Bert te vergezellen bij zijn rondvlucht. Net weer bij de Triaan aangekomen haalde Anneluce Bert over om nog een rondvlucht te maken. Enigszins doof kwamen ze weer veilig in de Triaan terug, waarna Anneluce het volgende berichtje schreef:

Na een heel gezellige ochtend en middag samen met Heleen en Harry op stap te zijn geweest naar De Koog en vandaar heerlijk op een terrasje aan het strand gezeten, kwam ik thuis en werd er door Bert gevraagd of ik wilde vliegen. Dat liet ik me geen twee keer zeggen want ik had één grote wens ‘vliegen dus’. Het was gelijk in de auto stappen en wegwezen. We konden op het vliegveld aangekomen gelijk door naar het vliegtuigje. Ik mocht naast de piloot zitten. Super hoor ik vond het heel erg mooi allemaal, het weer was heel goed, dus zag alles er heel schoon en blinkend uit. Het leken wel speelgoedauto’s, vooral de kartbaan was een leuk gezicht. Het kwartier was veel te gauw om en vraagt om meer. Mijn week kan niet meer stuk, maar dat kon toch al niet meer na dat genieten wat we hier doen.

De leiding van de “Triaan” had ons vakantiegezelschap voorgesteld na de eerste dagen op Texel, die vol activiteiten waren geweest, een dag in te lassen, waarop iedereen kon en mocht doen, waarin hij of zij zin had. Geen vastgelegde vertrektijd, geen gepland recreatiedoel en geen zorgen over het wel en wee van de vakantiegasten. Wij moesten ons eigen plan trekken en konden niet leunen op het initiatief van anderen. Wij mochten de dag naar eigen inzicht doorbrengen. Daar sta je dan! Aan jezelf overgelaten. Wat te doen met deze als “tutteldag”omschreven vakantiedag. Ieders ging dus zijn eigen weegs.

Wij, (Bep en Wim), wilden een soort verkenningstocht (wel per auto) ondernemen in Zuid Texel. Alle dorpjes in dit gebied aandoen, niets iets specifieks bezoeken, maar het Texelse land, zijn structuur, bebouwing en wolkenpartijen in ons opnemen. Het zal al veel gezegd zijn, maar toch even meedoen met het cliché! Texel is Nederland in het klein. Fraaie luchten, een vlak landschap, mooie groene vegetatie, beperkte afstanden met een hardwerkend volk, dat zijn stempel drukt op de inrichting van het landschap. Overal de nabijheid van de zee. Aan de andere kant roept Texel weer een typisch gevoel op. Je kunt er niet zomaar linéa recta met de auto of de fiets naar toe rijden. Een veerboot moet je naar je doel brengen. Dat geeft je meteen al het gevoel van ‘naar iets speciaals’ te gaan. Iets anders te gaan zien dan wat het vaste land van Nederlandse gewoonlijk biedt. Het is per slot van zaken een grensgebied. Heb je de noordelijkste punt van Texel bereikt, dan begint daarna een andere wereld. Dan begint in feite het buitenland. Dat is dan ook zo ongeveer de sfeer die je min of meer ervaart. Vandaar onze verkenningstocht. De dorpjes zijn bescheiden van omvang, maar geven een ontspannen indruk. Het is dan ook niet verwonderlijk dat zovelen Texel als vakantiedoel kiezen. Ik denk dat de meesten er relaxed vandaan komen. Geen gejacht op overvolle buitenlandse wegen of zorgen om mogelijke gevaren die de moderne toerist het leven zuur kunnen maken. Men kan er werkelijk genieten en uitrusten. Het is geen saai gedoe. Er valt veel te beleven en genoeg te doen als je er oog voor hebt.

De boven beschreven lyrische beschrijving is dan ook gerechtvaardigd als je, net als wij De Koog, Den Hoorn, de Mokbaai, den Burg, de Waal, Oosterend en Oudeschild met zijn levendige haventje hebt bezocht en door de straatjes hebt geslenterd. Op een terrasje zitten en lekkere dingen consumeren draagt bij het vakantie-idee te versterken. Dat wij hebben wij dan ook naar hartelust gedaan. Een goed bestede dag vonden wij het. Van “getuttel” is dan ook geen sprake geweest. Texel wordt zonder meer in onze vakantie-succesreeks opgenomen.

De avond was niet zo rustig als we dachten, we werden aan het knutselen gezet. Na het eten had Lia voor ons een hele bak vol martiaal en daarmee gingen we aan de slag. We begonnen aan een fotolijstje, die we eerst konden verven en daarna konden beplakken. Het werden hele mooie lijstje en elk lijstje was weer anders. Voor de liefhebbers waren genoeg schelpen, hiermee werden ook hele mooie dingen gemaakt. Lia bedankt voor de mooie materialen. Voor de mannen die niet zo van knutselen hielden was er ook weer de klaverjastafel, en zo hadden we weer een gezellige avond.

Woensdag 29 juli 2009

Na het ontbijt spraken af gingen we in drie auto’s naar Den Burg, waar we de folkloremarkt onveilig maakten. We zouden om twee uur weer bij het gemeentehuis verzamelen. Ieder fladderde uit er waren heel wat winkels en kraampjes te bekijken, maar helaas was de regen de spelbreker. Gelukkig waren er in Den Burg genoeg terrasjes en dergelijke waar we konden schuilen gelukkig hield de regen gauw op, zodat we verder konden winkelen. Op het plein waar we afgesproken hadden om bij elkaar te komen, was een gezellige drukte. De kinderdans groep gaf een demonstratie en later de oudere in mooie kledij. Veel personen hadden op een tosti zitten wachten,na drie kwartier wachten maar naar het plein gegaan, zonder tosti. Oorzaak de stroom was op een gedeelte van de markt uitgevallen. Met zijn allen zijn we toen weer naar de Triaan gegaan. De mensen die nog niet moe waren zijn daarna nog onder leiding van Bert naar de Slufter gegaan.

De maaltijd ging er vandaag weer goed in, eerst kregen we een heerlijk soepje daarna een lams vlees gerecht met sla en aardappels. Het nagerecht was ijs met vruchten. Na de koffie was het weer knutseltijd, vanavond maakten we lijstjes met servetten, en er was ook weer tijd voor te klaverjassen. Toen Bert de foto’s op de computer had gezet konden we die in de zijkamer gaan bekijken, na een volle dag werden de meeste toch wel slaperig en gingen we naar bed.

Donderdag 30 juli 2009

Voor vandaag hadden we een tocht met de Jan Plezier gepland maar omdat er windkracht 7 en veel wind was voorspeld is dit maar afgezegd. Met de drie auto, s zijn we naar Den Hoorn gereden daar was een landbouwdag, we keken daar naar paarden, pony’s, koeien, schapen, geiten en tractors ook was er een braderie. Het veld was niet echt goed te rijden voor rolstoelers, dus Bert en Harry hadden het gauw gezien en gingen buiten het terrein.

Om 1.00 uur kwamen we weer bij elkaar en hebben Den Hoorn ook nog wat bekeken. De terrassen lagen nog al ver van de parkeerplaats daarom gingen Piet, Lia en Heleen de auto’s maar even halen. Hierna hebben we nog even de laatste boodschappen in Den Burg gedaan, daarna ons galgenmaal. Na de maaltijd hebben we onze verzorgers Lia, kokkin Jannie, Bert, Sophie en Jan heel hartelijk bedankt, ze hadden er weer een Heerlijke week van gemaakt en wat zijn we verwend met zulke Fantastische mensen.

Wat de avond ons nog verder brengt weten we niet maar we hebben een heerlijke week gehad die we beslist nooit meer vergeten. We hopen dat we gauw meer sponsoren kunnen vinden zo dat er meerdere van deze heerlijke weken komen.

Allemaal heel hartelijk bedankt. Het volgende stukje wat ik van één van de gasten kreeg:

Op de driewielfiets over Texel

In eerste instantie was het moeilijk om een driewielfiets op Texel te huren. Toch wilde ik graag op Texel kunnen fietsen. Gelukkig kwam er een oplossing, na wat heen en weer getelefoneer bood Jan aan om met een aanhanger achter zijn auto mijn fiets mee te nemen. De fiets van mijn vrouw kon ook mee. Zelf gingen we met Valys naar het eiland.

Eenmaal bij de Triaan aangekomen stond de fiets op mij te wachten. Op zaterdag maakte ik er direct gebruik van om naar het vliegveld te gaan, waar we konden genieten van de vliegtuigen en de parachute springers. Ook op het terras was het heerlijk genieten van het zonnetje en een drankje. Op de terugweg was het hard trappen want er stond een stevige wind. Op de maandag ben ik met mijn vrouw naar De Slufter gefietst, een leuke tocht en we hebben daar genoten van het uitzicht.

Wim van Kasteel

De donderdag na het eten waar de verzorging een leuk en lekker presentje van de gasten kreeg in het teken van het vertrek op vrijdag. Omdat we hadden besloten om al om acht uur de volgende morgen te eten gingen Jan & Jannie nog even wat boodschappen halen. Het opruimen en inpakken verliep vlot, zodat er nog voldoende tijd was om te klaverjassen en te kletsen. Zelfs kon Bert nog tijd vinden om de foto’s van de voorbije week nog op een cd te branden.

Vrijdag 31 juli 2009

Nu eens niet uitslapen want even na acht uur begon ons galgemaal. Ook dit keer was de tafel weer leuk gedekt en van allerlei lekkers voorzien. Zelfs voor Wim was er roggebrood. Wilma van de Triaan maakte nog een paar groepsfoto’s. De auto’s werden ingepakt en de tijd van afscheid nemen was aangebroken. Als verzorgingsteam zwaaiden we de gasten uit, waarna de laatste dingetjes werden opgeruimd. Lia inspecteerde met Wilma of we alles netjes zouden achterlaten. Om tien uur verlieten ook de laatsten de Triaan. Na nog een afsluitend drankje in De Koog gingen Bert en Jannie snel naar Apeldoorn, want Hans de man van Jannie kwam na een operatie thuis. Lia en Sophie bleven nog een dikke week op Texel en ik ging nog wat voor mijn zoons kopen.

Even voor twaalven was ik bij de boot, maar het was zo druk dat ik pas om half één mee kon. Het was ook in Den Helder heel druk, zodat ik pas even na twee uur de driewielfiets in Heerhugowaard kon afleveren. Ook daar was de catering goed verzorgd en na eerst afscheid genomen te hebben van Harrie en Heleen, nam ik even later afscheid van Wim en Anneluce om rond vier uur veilig thuis te komen van wederom een fantastische vakantieweek.
 

© 1996-2010 ADCA-Vereniging Nederland.