|
Bron 1: OMIM®: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/sites/entrez?db=omim,
Bron 2: Dr. E.R.P. Brunt, neuroloog.
Datum: 3 maart 2003.
OMIM 160120
Ziektebenamingen
Episodische ataxie type 1; EA-1
Episodische ataxie met myokymia; EAM; EAMK
Erfelijke paroxysmale ataxie met neuromyotonie
Myokymie met periodische ataxie
Myokymia, included
Included hereditary continuous fiber activity
Included Isaacs-Mertens Syndrome
Symptomen
De klinische verschijnselen bestaan uit aanvallen van ataxie, met min of meer uitgesproken trillen, die vooral worden uitgelokt door plotselinge bewegingen en schrik. De aanvallen duren meestal enkele seconden tot enkele minuten, en kunnen soms vaker per dag optreden. De eerste aanvallen worden meestal voor het 10e jaar gezien. Behalve aanvallen van ataxie is er constante, min of meer uitgesproken spontane spieractiviteit, die het beste zichtbaar is als trillen van vingers. Anders dan bij EA2, is er bij EA1 op latere leeftijd geen blijvende ataxie.
Oorzaak
Episodische ataxie type 1 , is een zeldzaam ziektebeeld dat voor het eerst is beschreven in 1975. In 1994 is het gen van EA-1 gelocaliseerd en geïdentificeerd. De oorzaak van EA-1 blijkt gelegen in het KCNA1-gen, een gen dat zorgt voor een eiwit-onderdeel van een bepaald type kaliumkanaal. Tot nu toe zijn er in de verschillende EA-1 families 13 verschillende mutaties gevonden. Bijna alle mutaties hebben als gevolg dat er in het betreffende eiwit een enkel aminozuur is veranderd.
Net zoals EA2 is er bij EA1 dus sprake van een (kat-ion) kanaalstoornis of channelopathy. Het KCNA1-kaliumkanaal speelt een rol bij het beëindigen van de spanningsdoorslag over de celmembraan bij prikkelvorming, en bij EA2 is daardoor de prikkelvorming in met name de kleine hersenen en de zenuwen die de spieren verzorgen minder goed. Het gevolg is een abnormaal sterke prikkeloverdracht en prikkelvorming op die plaatsen.
Epidemiologische gegevens
EA-1 is een zeldzame ziekte waarvan tot nu toe in totaal minder dan 18 families beschreven zijn.
..Episodische Ataxie type 2 (EA-2)
Bron 1: OMIM®: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/sites/entrez?db=omim,
Bron 2: Dr. E.R.P. Brunt, neuroloog, januari 2000.
Datum: 3 maart 2003.
|
OMIM 108500; OMIM 601011
Ziektebenamingen
Episodische ataxie type 2; EA-2
Episodische ataxie met nystagmus
Hereditaire/erfelijke/familiaire paroxysmale cerebellopatie
Hereditaire/erfelijke/familiaire paroxysmale ataxie
Acetazolamide-responsive hereditary paroxysmal cerebellar ataxia; APCA
Oorzaak
Bij de andere (allele) aandoeningen die het gevolg zijn van een mutatie in dit CACNA1A gen, zijn ook andere typen van mutatie gevonden. Zo blijkt episodische ataxie type 2 (EA2) samen te hangen met mutaties die leiden tot een abnormaal kort (‘getrunceerd’) of abnormaal samengesteld (‘gesplitst’) eiwit, en blijkt familiaire hemiplegische migraine (FHM) samen te hangen met "punt" mutaties, waarbij één van de aminozuur bouwstenen in het eiwit is veranderd. Voor EA2 zijn thans 4 en voor FHM 5 verschillende punt mutaties gevonden. FHM en EA2 vertonen overigens ook min of meer overeenkomst voor wat betreft uitlokkende factoren zoals vermoeidheid, ziekte of gebruik van alcohol en koffie, en voor wat betreft de reactie op bepaalde medicijnen zoals acetazolamide.
Symptomen
Hoewel deze drie aandoeningen duidelijke verschillen vertonen blijkt er toch ook een grote mate van overlapping van de klinische verschijnselen te kunnen bestaan. Zo heeft ongeveer de helft van de SCA-6 patiënten voorafgaande aan hun langzaam progressieve ataxie ook perioden van ataxie gehad, of op migraine gelijkende hoofdpijn. Andersom komt bij mensen met FHM niet zelden lichte blijvende ataxie voor, en bij mensen met EA2 wordt op latere leeftijd als regel meestal min of meer uitgesproken blijvende ataxie, en nystagmus (een bepaalde trillende beweging van de ogen) voor. Een duidelijke combinatie van FHM en progressieve ataxie, veroorzaakt door drie verschillende punt mutaties, is tot nu toe gevonden bij drie verschillende families.
|
|
|
