Komkommertijd: doen alsof dat wat van nature krom is, recht is.

We leven op het moment in de komkommertijd.
Je herkent deze tijd niet alleen in de groentewinkel, waar het aanbod van de komkommer meer dan voldoende is. Maar je herkent het ook aan de krant, waarin artikelen verschijnen, die er meer op gericht zijn om de krant te vullen dan dat ze er echt toe doen. Komkommertijd dus.
Ook wel de tijd waarin er niet veel gebeurt dat enige nieuwswaarde heeft. Oftewel het is allemaal net als met de komkommer. Meer dan 99% is water en vloeibaar en nog geen procent doet ertoe.
Nu had de komkommer tot voor zo’n jaar of tien geleden een geheel andere uitstraling. Hij was krom en kon een zaadkont hebben. Dat kwam doordat de komkommer vroeger op de grond lag en groeide. Nu zijn de glazenhuizen waarin ze worden geteeld hoger dan vroeger en om die hoogte te benutten wordt de komkommerplant omhoog geleid en hangen de komkommers in de lucht, waardoor ze mooi recht zijn. Ook worden ze eerder dan vroeger geoogst. Ze zijn dus nog slank en zaadkonten zijn er niet meer bij. Dat hele groeiproces heeft het uiterlijk van de komkommer in zijn voordeel veranderd en smakelijker gemaakt. Maar, zo vroeg ik me af, in hoeverre heeft het de aard van de komkommer en die van de komkommertijd tegelijk aangetast?

De talkshows die ik kijk bevestigen het beeld van de komkommertijd. Qua onderwerpen ontlopen ze elkaar nauwelijks en het gesprek is niet veel meer dan een nietszeggend soms verfrissend gekabbel, dat mij allesbehalve op de punt van mijn stoel zet.
Tot eind vorige week de burgermeesteer van Haarlemmermeer bij Jinek verscheen in verband met een storing bij Schiphol.
Je zult het net zien: het is vakantietijd, half Nederland wil via Schiphol het vliegtuig in en komt er een storing bij de incheckbalie, waardoor niemand meer instaat is de volgende hindernissen te nemen. De storing blijkt bovendien niet snel te verhelpen en de rijen wachtenden nemen in fors tempo toe. Eindeloze rijen reizigers, die willen inchecken. Eindeloze rijen auto’s die reizigers en koffers willen uitlaten. Reizigers die met de trein komen, kunnen niet verder dan het perron terwijl de volgende volle trein er alweer aankomt.
Kortom het wordt een gedrang van jewelste. Waarbij komt dat overal in Nederland nieuwe nog onwetende reizigers met hun koffers richting Schiphol vertrekken, waar technici er alleen in slagen uit te leggen dat de storing helaas niet binnen een aantal uren te verhelpen is. De toestroom aan reizigers zal dus alleen maar groter worden en steeds verder vastlopen in de pogingen van reizigers die zich door de flessenhalzen van Schiphol (incheck en douane) willen wringen om hun vliegtuig te halen. Ongelukken kunnen dus niet worden uitgesloten.
Dus wat doe je dan als verantwoordelijk burgermeester Hoes? Je besluit zonder enige uitleg alle toegangswegen naar Schiphol te laten blokkeren en zo de topdrukte van Schiphol tot staan te brengen. In de verwachting dat reizigers bij de blokkades zullen doorrijden en Schiphol passeren. Waarheen? Geen idee, als ze maar doorrijden.
Nu blijken reizigers niet voor één gat of toegangsweg te vangen. Dus doen zij van allesbehalve doorrijden. Ze stappen met hun bagage uit de auto’s op de vluchtstrook van de rijksweg en besluiten te voet naar Schiphol te gaan. Ze klimmen over vangrails, lopen door weilanden, gooien koffers over sloten en springen er daarna zelf achteraan. In de wetenschap dat je dankzij de geëiste vroege aanwezigheid op Schiphol tijd genoeg hebt om die hindernisbaan te kunnen nemen en je vlucht nog ruimschoots op tijd te kunnen halen. Want op Schiphol zal wel niks aan de hand zijn, getuige het ontbreken van enig nieuws hierover. Daar komt bij dat wanneer andere reizigers zich wel laten ophouden door die ongebruikelijke file, jij mooi gewoon kunt doorlopen.
Kortom: paniek alom bij de beambten, die verantwoordelijk zijn voor onze veiligheid. Vastberadenheid en creativiteit bij de reizigers die met Schiphol op hun netvlies geen hindernis te groot lijkt.
Heerlijk om te zien waartoe eenvoudige burgers initiatief nemen en waartoe zij in staat zijn!
De burgemeester wordt gevraagd hoe zo’n situatie in de toekomst te voorkomen is? Hoes merkt op dat het ons ontbreekt aan protocollen voor dergelijke eenvoudige storingen. Er zijn wel voldoende protocollen, maar die zijn vooral gericht op ernstige calamiteiten als terreuraanslagen en dergelijke. Dus een goede stap lijkt te overwegen om ook voor eenvoudige, meer gebruikelijk verstoringen protocollen te gaan schrijven. (Antwoord falende bureaucratie = meer bureaucratie)
Daarnaast vindt de burgemeester dat burgers zich beter bewust moeten zijn van het gevaar dat zij creëren door uit te stappen en te voet verder te gaan. Hij hoeft zich er dus niet bewust van te worden dat hij en zijn naaste medewerkers de ernst van de situatie volkomen verkeerd hebben ingeschat evenals de creativiteit en vastberadenheid van de burger als reiziger. Nee hij gaat burgers, die dergelijk initiatiefrijk gedrag vertonen en zich niet direct uit het veld laten slaan bij een hindernis, leren dat zij geen gevaarlijke situatie mogen creëren door hen op de rijksweg en in de weilanden om Schiphol op dat moment te gaan bekeuren. Dus geen verkeerspolitie die uitleg geeft en aanwijzingen. Nee, agenten met bonnenboekjes!
Dat is geen leersituatie creëren meneer Hoes, maar dat is vanuit je eigen frustratie en tekortkoming burgers straffen.
Ik dacht toen: komkommertijd. Hoes doet of zijn reactie die van nature zo krom is als een hoepel, recht is.

Ik wens hem toe dat hij in de evaluatie van deze situatie het licht mag gaan zien. Ons wens ik toe dat onze maatschappij zich meer mag gaan richten op de problemen van alledag die zich kunnen voordoen en niet alleen gericht zijn op calamiteiten en incidenten.

Gerard Kulker
Voorzitter